نقش خودافشایی هیجانی در تحکیم پیوند زناشویی - کریمی, محمدحسین (سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی)
این پژوهش با هدف تبیین نقش خودافشایی هیجانی در تقویت صمیمیت، رضایت و پایداری روابط زناشویی انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه مروری کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بود که از طریق مرور نظام‌مند ادبیات پژوهشی مرتبط انجام گرفت. پس از جست‌وجوی منابع معتبر علمی و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۱۴ مقاله واجد شرایط انتخاب و با استفاده از نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ تحلیل شدند. داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید و فرایند تحلیل تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. نتایج نشان داد خودافشایی هیجانی در سه سطح روان‌شناختی، ارتباطی و بافتی عمل می‌کند. در سطح روان‌شناختی موجب تنظیم هیجان، افزایش امنیت روانی و بهزیستی فردی می‌شود؛ در سطح ارتباطی به تعمیق صمیمیت، افزایش اعتماد، بهبود حل تعارض و تقویت تعهد زناشویی می‌انجامد؛ و در سطح بافتی تحت تأثیر عواملی چون سبک دلبستگی، مهارت‌های ارتباطی، فضای هیجانی خانواده و باورهای فرهنگی شکل می‌گیرد. این مؤلفه‌ها در کنار یکدیگر نقش تعیین‌کننده‌ای در تحکیم پیوند زناشویی ایفا می‌کنند. خودافشایی هیجانی سازوکاری بنیادین در سلامت روان زوجین و پایداری رابطه زناشویی است و تقویت آن می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر در مداخلات زوج‌درمانی و ارتقای کیفیت زندگی خانوادگی مورد استفاده قرار گیرد.