واکاوی تجربه زیسته زنان از بی‌وفایی سایبری همسر - دادگری, کیوان (سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی)
هدف پژوهش حاضر واکاوی تجربه زیسته زنان از مواجهه با بی‌وفایی سایبری همسر و فهم پیامدهای هیجانی، شناختی، رابطه‌ای و هویتی این تجربه در بستر زندگی زناشویی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه پژوهش شامل زنان متأهل ساکن تهران بود که تجربه آشکارسازی یا کشف بی‌وفایی سایبری همسر را گزارش کرده بودند. مشارکت‌کنندگان با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و فرایند نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در مجموع، ۱۸ زن در پژوهش مشارکت کردند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری شد. هر مصاحبه بین ۴۵ تا ۸۵ دقیقه طول کشید و با رضایت مشارکت‌کنندگان ضبط، پیاده‌سازی و برای تحلیل آماده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون و با کمک نرم‌افزار NVivo انجام گرفت. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، مرور همتای پژوهشی، یادداشت‌گذاری تحلیلی و حفظ مسیر ممیزی استفاده شد. تحلیل داده‌ها به استخراج پنج مقوله اصلی انجامید: فروپاشی ناگهانی اعتماد و تجربه شوک خیانت، ابهام در مرزهای خیانت و کشمکش بر سر واقعی بودن بی‌وفایی سایبری، فرسایش عزت‌نفس و تجربه شرم زنانه، شکل‌گیری چرخه نظارت، اضطراب و بازجویی دیجیتال، و بازتعریف مرزهای رابطه و تصمیم‌گیری میان بازسازی، تعلیق یا گسست. زنان تجربه بی‌وفایی سایبری را صرفاً رفتاری مجازی تلقی نمی‌کردند، بلکه آن را شکلی از نقض تعهد، پنهان‌کاری، جابه‌جایی صمیمیت و تهدید هویت زناشویی می‌دانستند. یافته‌ها نشان داد بی‌وفایی سایبری برای زنان تجربه‌ای چندبعدی است که از سطح کشف پیام‌ها یا ارتباطات آنلاین فراتر می‌رود و به بحران اعتماد، ناایمنی دلبستگی، بازاندیشی درباره ارزش خود و بازتعریف حدود رابطه زناشویی منجر می‌شود. مداخلات زوج‌درمانی در این زمینه باید علاوه بر توقف رفتارهای آسیب‌زا، بر ترمیم اعتماد، روشن‌سازی مرزهای دیجیتال، پردازش هیجان‌های خیانت و بازسازی امنیت رابطه تمرکز کنند.