مطالعه کیفی تجربه مردان از طرد هیجانی در روابط زناشویی - کریمی‌پور, فرزاد (سنجش، ارزیابی و مداخلات زوج‌درمانی)
هدف پژوهش حاضر واکاوی تجربه زیسته مردان متأهل از طرد هیجانی در روابط زناشویی و شناسایی معانی، پیامدها و راهبردهای آنان در مواجهه با این تجربه بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۸ مرد متأهل ساکن شهر تهران بودند که به‌صورت هدفمند و بر اساس معیار تجربه ادراک‌شده طرد هیجانی در رابطه زناشویی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری شد و فرایند نمونه‌گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. هر مصاحبه بین ۴۵ تا ۷۵ دقیقه به طول انجامید و پس از ضبط، واژه‌به‌واژه پیاده‌سازی شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار NVivo و بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، جست‌وجوی مضامین، بازبینی مضامین، تعریف و نام‌گذاری مضامین و گزارش نهایی انجام گرفت. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، بازبینی همتایان، ثبت مسیر تصمیم‌گیری پژوهش و توصیف غنی زمینه استفاده شد. تحلیل داده‌ها به استخراج چهار مقوله اصلی انجامید: «نامرئی‌شدن عاطفی در رابطه»، «شرم مردانه و خودسانسوری نیازهای هیجانی»، «چرخه اعتراض خاموش و کناره‌گیری تدریجی» و «پیامدهای روانی، جنسی و ارتباطی طرد هیجانی». مشارکت‌کنندگان طرد هیجانی را نه صرفاً فقدان محبت آشکار، بلکه تجربه تکرارشونده دیده‌نشدن، جدی گرفته‌نشدن، بی‌پاسخ‌ماندن آسیب‌پذیری و کاهش تدریجی امنیت عاطفی توصیف کردند. طرد هیجانی در تجربه مردان متأهل پدیده‌ای چندلایه است که در تقاطع نیاز به صمیمیت، هنجارهای مردانگی، الگوهای ارتباطی زوجین و کیفیت پاسخ‌گویی عاطفی همسر شکل می‌گیرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخله‌های زوج‌درمانی باید علاوه بر آموزش مهارت‌های ارتباطی، بر اعتباربخشی به نیازهای هیجانی مردان، کاهش شرم از آسیب‌پذیری و بازسازی چرخه‌های پاسخ‌گویی عاطفی تمرکز کنند.