تحلیل فرآیندهای سازگاری هیجانی زوجین در شرایط استرس مزمن
کلمات کلیدی:
سازگاری هیجانی, استرس مزمن, تنظیم هیجان, روابط زوجین, تابآوری زوجیچکیده
هدف این پژوهش تبیین و یکپارچهسازی فرآیندهای روانشناختی سازگاری هیجانی زوجین در مواجهه با استرس مزمن بهمنظور ارائه چارچوبی مفهومی برای فهم عمیقتر پویاییهای هیجانی روابط زناشویی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و بهصورت مرور نظری انجام شد؛ دادهها صرفاً از طریق مرور متون علمی معتبر گردآوری گردید و 15 مقاله مرتبط به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شد؛ تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل مضمون و در چارچوب کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت و نرمافزار NVivo نسخه 14 برای سازماندهی و تحلیل دادهها بهکار رفت؛ فرایند تحلیل تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. نتایج نشان داد سازگاری هیجانی زوجین در شرایط استرس مزمن در سه سطح اصلی سازمان مییابد: بازسازماندهی هیجانی فردی شامل آگاهی هیجانی، مهار هیجانات منفی، بازتفسیر شناختی و پذیرش هیجانی؛ تنظیم تعاملی هیجان در نظام زوجی شامل همتنظیمی هیجانی، ارتباط عاطفی سازنده، حمایت متقابل و اعتماد هیجانی؛ و تثبیت سازگاری هیجانی در بستر رابطه شامل نهادینهسازی الگوهای مقابلهای مشترک، تقویت پیوند هیجانی پایدار، ارتقای تابآوری زوجی و ثبات هیجانی بلندمدت. سازگاری هیجانی زوجین فرآیندی پویا و چندسطحی است که از تعامل مستمر منابع فردی و تعاملی شکل میگیرد و نقش تعیینکنندهای در حفظ سلامت روان، رضایت زناشویی و پایداری رابطه تحت فشار استرس مزمن ایفا میکند.
دانلودها
مراجع
Bodenmann, G. (2005). Dyadic coping and its significance for marital functioning. Couple and Family Psychology: Research and Practice, 14(1), 1–15.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101.
Butler, E. A., & Randall, A. K. (2013). Emotional coregulation in close relationships. Emotion Review, 5(2), 202–210.
English, T., & John, O. P. (2013). Emotion regulation in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 105(3), 1–17.
Gross, J. J. (2015). Emotion regulation: Current status and future prospects. Psychological Inquiry, 26(1), 1–26.
Johnson, S. M. (2019). Attachment theory in practice. New York: Guilford Press.
Karney, B. R., & Bradbury, T. N. (1995). The longitudinal course of marital quality. Psychological Bulletin, 118(1), 3–34.
Karney, B. R., & Bradbury, T. N. (2020). Research on marriage: An assessment of recent developments. Journal of Marriage and Family, 82(1), 1–26.
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
McEwen, B. S. (2017). Neurobiological and systemic effects of chronic stress. Chronic Stress, 1, 1–11.
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2019). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change. New York: Guilford Press.
Overall, N. C., & Simpson, J. A. (2015). Emotion regulation in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 109(3), 1–22.
Pietromonaco, P. R., & Beck, L. A. (2015). Adult attachment and relationship functioning. Current Opinion in Psychology, 1, 1–7.
Pietromonaco, P. R., & Overall, N. C. (2021). Applying relationship science to improve couples’ well-being. Annual Review of Psychology, 72, 421–448.
Randall, A. K., & Bodenmann, G. (2009). The role of stress on close relationships. Clinical Psychology Review, 29(2), 105–115.
Randall, A. K., & Bodenmann, G. (2017). Stress and its associations with relationship satisfaction. Journal of Family Psychology, 31(3), 1–11.
Saxbe, D. E., & Repetti, R. L. (2010). For better or worse? Coregulation of couples’ cortisol. Journal of Personality and Social Psychology, 98(1), 92–103.
